Paglalakbay sa Imahinasyon ng Torpeng Lalaki (3/4)

FADE IN

Exterior. Walkway. Umaga.

Maagang pumasok si Chris para sa football practice at para maabutan niya si Rica. Makikitang naglalakad si Rica habang humahabol si Chris sa likod. Mapapalingon si Rica at makikita niya si Chris.

RICA

Oh, Chris! Ang aga mo naman yatang pumasok?

CHRIS

May football practice eh. Ikaw, bakit ang aga mo pumasok?

RICA

Eh ganitong oras naman talaga ako pumapasok, parang hindi mo naman alam. Pupunta ‘kong library, magaaral.

Magkakaroon ng awkward silence.

RICA

Ikamusta mo na nga pala ako kay Carlos, matagal ko nang ‘di nakikita ‘yun eh.

CHRIS

Sige, sige. Baka andun na nga ‘yun eh, lagi namang maaga ‘yun.

RICA

Uhm, Chris?

CHRIS

Bakit?

RICA

Ano nga ‘yung sasabihin mo dapat sakin dati?

Mapapatigil si Chris at biglang magiging awkward pa lalo.

CHRIS

Ha? Ano ‘yun? Nakalimutan ko na. Hahaha! Uy, sige mamaya na lang. Male-late nako ako eh.

Panakbong aalis si Chris at maiiwan si Rica na litong-lito sa nangyari.

Exterior. Football field. Umaga.

Magkahalong inis at lungkot ang nasa mukha ni Chris habang naglalakad papuntang field. Mapapansin ito ni Carlos.

CARLOS

Oh, mama! Why the long face?

CHRIS

Kasama ko si Rica bago pumunta dito. Tinanong niya ako kung ano ‘yung sasabihin ko dati.

CARLOS

Oh, tapos?! Sinabi mo na?

CHRIS

Hindi, kinabahan ako.

CARLOS

Chicken! Nasa harap mo na oh, tutukain mo na lang. Ano pa bang bet mong set-up?

CHRIS

Mamaya na talaga sa classroom, sigurado na.

CARLOS

Hay nako, sana naman mag-dream come true na, te! Anong petsa na?!

Hindi na sasagot si Chris, magpapatuloy na lamang sa pagpapractice ang dalawa.

Itutuloy. :)

*Unang pagkakataon na nagtangka akong magsulat ng script, sana maging mabait kayo. :)
*Ipa-publish linggo-lingo, antabayanan (pero kung ayaw niyo, di huwag.)
*Kung may magbabalak mang-angkin o magnakaw: vengeance is God's, not ours.