Ngayon ko lang din napagtanto.
O siguro dati pa, ayaw lang tanggapin ng isip ko.
Ako lang naman talaga. Ako lang yung mapilit, ako lang yung gumagawa ng paraan. Siguro yung mga nakatutuwang mga bagay na nangyari dati, hindi naman talaga nangyari. Guni-guni ko lang. Imahinasyon ko lang lahat ng 'yun.
Dulot ng pagpupumilit ko sa mga bagay na 'to.
Ang hirap kasing tanggapin, sana 'wag mo akong sisihin.
Sabi ko, ayokong namimilit ng tao. Kelan pa ako nagsimulang magpumilit sa mga bagay na ako lang naman ang may gusto? Hindi ko rin alam. Hindi ko na rin namalayan.
Pasensya na.
Sa paggawa ng mga alaalang ako lang yata ang nakaalala, pasensya na.
Sa kagustuhan kong madamay sa mundong ginagalawan mo, pasensya na.
Sa kasabikan ko tuwing naiisip kong magkikita na ulit tayo, pasensya na.
Akala ko kasi...
No comments:
Post a Comment